Problem niepłodności partnerskiej dotyczy ok. 15-20% par.
Zgodnie z definicją WHO za niepłodność uznaje się brak potomstwa
po 12 miesięcznym okresie regularnego współżycia bez stosowania
środków antykoncepcyjnych. Po takim okresie starań zasadne staje
się wdrożenie postępowania diagnostycznego w celu ustalenia
przyczyn niepłodności i zastosowania odpowiedniego leczenia.
Niepłodność małżeńska może być wynikiem: niepłodności lub
ograniczonej płodności kobiecej, męskiej lub też obojga partnerów.
W pierwszym etapie diagnostyki należy potwierdzić owulację i
dokonać oceny nasienia, ocenić reakcję plemników i śluzu szyjkowego,
ocenić drożność jajowodów. Niejednokrotnie, pomimo zastosowania
wszystkich dostępnych metod diagnostycznych, nie udaje się określić
jej przyczyny. Rozpoznawana jest w tych sytuacjach niepłodność
niewiadomego pochodzenia- idiopatyczna.
W przypadkach kiedy standardowe leczenie ( farmakologiczna indukcja
jajeczkowania, stymulacja lub suplementacja fazy wydzielniczej cyklu,
operacyjne leczenie niepłodności żeńskiej i męskiej ) jest nieskuteczne
lub też nie rokuje nadziei na uzyskanie ciąży, zasadne jest, przy
obopólnej zgodzie partnerów zastosowanie technik wspomaganego rozrodu.
Ten sposób leczenia dopuszczalny jest również, wtedy, gdy szanse na
uzyskanie ciąży przy zastosowaniu standardowych metod leczenia jest
zdecydowanie mniejsza od szansy uzyskania ciąży po zastosowaniu
technik wspomaganego rozrodu.
Techniki rozrodu wspomaganego medycznie (ART) pozwalają wielu
parom doczekać się potomstwa i zrealizować marzenia o posiadaniu
dzieci. Szacuje się, że rocznie w Polsce rodzi się około 700 noworodków,
które uzyskane zostały dzięki programowi zapłodnienia pozaustrojowego.
Należy uświadomić sobie, że z biologicznego punktu widzenia ciąże takie
niczym nie różnią się od tych, poczętych w sposób samoistny, naturalny.
Z drugiej strony nie wolno zapominać, że pary biorące udział programie
IVF są zazwyczaj obciążone wieloletnim oczekiwaniem na potomstwo i
związanymi z tym bardzo kosztownymi procedurami diagnostycznymi i
terapeutycznymi leczenia niepłodności. Ponadto, z tego względu większość
tych par czuje się osobami „drugiej kategorii”, poszkodowanymi przez los.
Opieka perinatologiczna nad ciężarnymi po programach zapłodnienia
pozaustrojowego, niezależnie od standardów obowiązujących dla
fizjologicznej ciąży samoistnej, powinna dodatkowo wyróżniać się:
- kontynuacją zleconej przez zespół realizujący IVF/ICSI/IMSI
suplementację do 11-12 tygodnia ciąży w postaci 200 mg
mikronizowanego progesteronu dopochwowo lub 30 mg dydrogesteronu
dziennie doustnie, z następowym stopniowym wycofywaniem się
z powyższej terapii po uzyskaniu wyżej wymienionego okresu ciąży,
- ciężarne z wykładnikami zespołu hiperstymulacji jajników
(OHSS), których przebieg przedłuża się na okres wczesnej
ciąży wymagają bezwzględnego leczenia w ośrodkach referencyjnych
- w przypadkach ciąży pojedynczej zwrócenie szczególnej
uwagi na ryzyko wystąpienia wewnątrzmacicznego zahamowania wzrostu płodu
- w przypadku ciąży wielopłodowej:
• zwiększenie częstości badania położniczego, ze szczególną oceną stanu
szyjki, oraz badań dodatkowych do co 4 tygodnie
• wykonywanie badania USG oceniającego rozwój płodu, stan morfologiczny
płodu oraz ilość płynu owodniowego co 4 tygodnie
- zaproponowanie prenatalnych badań genetycznych ze względu na:
• wiek
• obawę pacjentek przed wystąpieniem wad rozwojowych
• wszelkie podejrzenie nieprawidłowości genetycznych wynikające z
wyników testow przesiewowych i/lub USG
- wykonanie badań w kierunku toksoplazmozy
• jeżeli IgM i IgG ujemne – nie wymagają leczenia
• jeżeli IgM dodatnie i IgG ujemne – wdrożenie leczenia
• jeżeli IgM ujemne i IgG dodatnie – wykonać badanie na awidność
• jeżeli wysoka – nie wymaga leczenia
• jeżeli niska – konieczność leczenia
- sposób zakończenia ciąży:
• w ciąży wielopłodowej: cięciem cesarskim
• w ciąży jednopłodowej: zgodnie z sytuacją położniczą jednak z
• uwzględnieniem życzenia ciężarnej dotyczącego cięcia cesarskiego
- umożliwienie ciężarnej korzystanie z niezdolności do pracy ze
względu naspecyfikę ciąży po IVF traktowanej jako ciążę
„specjalnej troski”. ( Źródło : rekomendacje PTG )
Więcej informacji zobacz: www.klinikanieplodnosci.pl


